Herb Dąbrowskich – Panna z trąbami (Virgo Violata)

Herb Panna na frontowej elewacji pałacu w Winnej Górze

Opis herbu:

W polu czerwonym ukoronowana niewiasta z rozpuszczonymi włosami w sukni srebrnej, trzyma przy ustach dwie trąby złote. U szczytu taka sama niewiasta między dwiema złotymi trąbami.

 

Pochodzenie herbu według „Pamiętnika Sandomierskiego” z 1829 roku:

M. Derwich i M. Cetwiński tak opisują herb Panna w swojej książce „Herby, legendy, dawne mity”:

„Herb Dąbrowskich, przyniesiony rzekomo z Niderlandów do Prus, przedstawia pannę w sukni białej, z włosem rozpuszczonym, w złotej koronie, dmącą w dwie trąby. Najpewniej była to pierwotnie ilustracja legendy bliskiej bajce o królu wygnanym i wspomagającej go zaklętej w drzewo królewnie (T 521) i cudownych trąbach przywołującej zaczarowane wojsko. Ksiądz Rutka tyle tylko potrafi o herbie tym powiedzieć, że nadany rycerzowi odważnemu, który Panu swemu oddał pojmaną na wojnie królewską córkę. Natomiast Okolski twierdzi, że godło to nadano „wielkiego serca kawalerowi, dla znacznej jakiejś damy mężnie się zastawiającemu”. Prawdopodobieństwo związku herbu Dąbrowskich z wspomnianą bajką o wygnanym królu jest tym większe, że zapisana ona została na terenach, z których właśnie wywodzili się Dąbrowscy”.

Bogusława Mańkowska (córka Generała) uważa z kolei, że herb ten ustanowiono na wieczną pamięć Panny z Dąbrowskich, która sama poprowadziła swe wojskowe hufce przeciwko najeżdżających Prusy Królewskie Krzyżakom.

Sosjerka z herbem Dąbrowskich (Panna) i Mańkowskich (Zaremba) prezentowana na ekspozycji