Połażejewo – wieś z klucza winnogórskiego

  

W najbliżej okolicy Winnej Góry mnóstwo śladów generała J.H. Dąbrowskiego i jego potomków. Wszak otrzymany przez niego w 1807 klucz winnogórski (wcześniej własność biskupstwa poznańskiego, a od roku 1796 własność rządu pruskiego. Wraz z wsiami byłego starostwa średzkiego tworzyły one tzw. „Domainen Amt Środa”) to nie tylko Winna Góra, ale mnóstwo okolicznych wsi.
Jedną z nich jest Połażejewo (spotykane historyczne nazwy to m.in. Polczewo, Poleszeyewo, a języku niemieckim Pfohlsheim) leżące przy drodze wojewódzkiej 432 o „8 kilometrów na wschód od Środy i od tyleż od Miłosławia” (jak czytamy w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego”).
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIV wieku i należała ona wówczas do Doliwów. Wieś zmieniała swoich właścicieli do roku 1501 kiedy to przejęła ją kapituła gnieźnieńska, dzierżawiąc ją różnym osobom. Po wspomnianym przejęciu dóbr przez Prusaków wieś nadal była dzierżawiona, a w 1807 roku znalazła się w kluczu winnogórskim podarowanym Dąbrowskiemu. W 1835 córka Dąbrowskiego – Bogusława wyszła za mąż za Teodora Mańkowskiego (o czym wspominaliśmy przy okazji majątku w Źrenicy). Mańkowscy zarządzali majątkiem do roku 1854, kiedy to sprzedali go Aleksandrowi Czartoryskiemu z Wiednia, który skupował dobra dla swojej żony – Marceliny.

Zdjęcie pałacu z 1920 roku

Współczesne zdjęcie pałacu (źródło: zabytek.pl)

Dodajmy, że jednym z kolejnych właścicieli była Joanna Golska, która wyszła za mąż za Witolda Kosińskiego, syna powstańca styczniowego Władysława Kosińskiego z Targowej Górki, a wnuka Antoniego Amilkara Kosińskiego generała wojsk Księstwa Warszawskiego, walczącego u boku gen. Henryka Dąbrowskiego.

Witold Kosiński – zdjęcie ze strony http://www.sejm-wielki.pl